Home
Menu Sluit Zoeken MijnDomijn
  • MijnDomijn:
  • Tickets
  • Poppodium
  • Bibliotheek
  • Educatie
  • Amateurkunst
Winkelwagen Contact
Wei – Zorgen voor pap
sluiten
Wei – Zorgen voor pap

Wei – Zorgen voor pap

Ruud Lenssen

Familie Lenssen

Documentaire
€ 8,50
€ 6,50
€ 6,50
Filmhuis de Domijnen - Kleine zaal
71 minuten (zonder pauze)
Documentaire

Prachtige film uit onze eigen provincie. Eén van onze eigen favorieten van deze maand (en volgende). Waarin Ruud Lenssen het dementie- en mantelzorgtraject van zijn vader Jac en zijn familie gedurende twee jaar vastlegt.

Let Op! Op maandag 27 juni organiseren we een vertoning van deze film in samenwerking met het Netwerk Palliatieve Zorg Westelijke Mijnstreek waar regisseur Ruud Lenssen bij aanwezig is voor een vraag-en-antwoord sessie. Na afloop van de film is er gelegenheid tot informeel napraten in de foyer. Tickets voor die avond koop je via deze link.

Door: Ton van der Eerden

De documentaire ontleent zijn naam aan een stuk weiland bij Horst, Noord-Limburg. Idyllisch gelegen aan een bosrand. Daar geniet de hoofdpersoon -Jac Lenssen- van de rust en stilte als hij er zijn pony’s, kippen en moestuin verzorgt. Helaas: Jac heeft vasculaire dementie die hem steeds meer parten speelt. Zijn echtgenote Ria, dochter en zoon Ruud dienen onmogelijke keuzes te maken.

De film toont intieme, alledaagse taferelen. We zien op ontluisterende wijze hoe Ria haar man moet helpen. Zoals bij het douchen en het eten van aardappelpuree. We zien Jac steeds meer in zichzelf verdwalen. Hij kan de tijd maar moeizaam duiden, kan geen volzin meer schrijven en spreekt ook steeds meer verward en in zichzelf. De weg naar zijn WEI kan hij zonder Ria niet vinden. Het alsmaar verdergaande dementieproces wordt Ria duidelijk teveel. Machteloos moet ze zijn verbale driftbuien ondergaan en accepteren. De zorgen voor haar man worden groter en ze moet steeds meer van haar eigen leven opgeven. Haar gevoelens van liefde en zorgzaamheid slaan regelmatig om in frustratie en eenzaamheid. Desondanks wil ze Jac thuis verzorgen, zo lang het kan. Maar een onvermijdelijk afscheid van de wei/wij komt steeds dichterbij.

Ruud vertelt: “Toen pap de diagnose kreeg, was ik helemaal niet van plan om zijn lijdensweg te filmen. Maar toen zag ik wat zijn ziekte deed met mijn moeder: ze vereenzaamde en worstelde met haar rol als mantelzorger. Dat vond ik zó heftig.”

Jac, vroeger een markante man, die wist wat hij wilde. Ooit rocker, sterke dakdekker en muzikant. Deze Jac verliest steeds meer de greep op zijn huidige leven. Het leven dat hij natuurlijk niet wil loslaten, maar ook niet kan vasthouden. Aan het eind richt Ruud de camera even op zichzelf en zijn vader: “Ik zeg dan dat ik trots op hem ben, en hij laat blijken dat hij dat ook op mij is. Dat fragment kan ik nog steeds niet met droge ogen bekijken.” (Wij bij het filmhuis ook niet).

Deze documentaire laat je niet gauw onberoerd. De film is door de IDFA-organisatie (het grootste internationale documentaire filmfestival ter wereld in Amsterdam) geselecteerd in de categorie ‘Beste Nederlandse Documentaire’.

Luister hier het interview met Ruud Lenssen over de film in L1 Cultuurcafé. En kijk hier het item terug dat L1 maakte tijdens de Limburgse première op zondag 22 december in Venlo.

 

 

  • De eerste 15 seconden van WEI hakken er meteen in.
    Trouw
  • Wei is ook een ode aan mantelzorgers.
    De Limburger
  • Kleine, indringende documentaire over een groot verlies. Een intiem portret.
    De Filmkrant
  • Ontroerend portret van een patiënt en zijn verzorgers. Kracht schuilt in de secure observaties.
    de Volkskrant
  • In al zijn eenvoud van vorm en zonder pretenties vertelt deze film een moedig verhaal.
    NRC
  • Intiem gefilmde familietragedie.
    Nederlands Dagblad
aan het zoeken...