Home
Menu Sluit Zoeken MijnDomijn
  • MijnDomijn:
  • Tickets
  • Poppodium
  • Bibliotheek
  • Educatie
  • Amateurkunst
Winkelwagen Contact
sluit menu
Utøya 22. Juli
sluiten
Utøya 22. Juli

Utøya 22. Juli

Erik Poppe

Andrea Berntzen, Aleksander Holmen

Drama
93 minuten (zonder pauze)
Drama

“Het moet pijn doen.”

Tweeënzeventig minuten is verbijsterend lang! Utøya 22.Juli is een hel van een film over de aanslag op het jeugdkamp op het Noorse eiland in 2011. De tweeënzeventig minuten die de aanslag van Breivik in werkelijkheid ook duurde. Het verstrijken van de tijd wordt bijna tastbaar door de ononderbroken opname.

Door: Leo Hendrikx

De personages zijn fictief, maar gebaseerd op getuigenissen. En er is geen filmmuziek te horen. Volgens Eric Poppe moest de film nu gemaakt worden. ’De herinneringen aan de gebeurtenissen op het eiland zijn in Noorwegen aan het vervagen. En de aandacht lag na de aanslag al gauw bij de dader en zijn intenties – de slachtoffers verdwenen uit beeld.’

Andrea Berntzen (twintig jaar) levert als Kaja een topprestatie, maar zegt dat zij niet trots kan zijn op haar debuutrol waarin Kaja in een opname van tweeënzeventig minuten onafgebroken in beeld is.

‘Ik was eerst eerlijk gezegd heel kritisch toen ik hoorde over het voornemen hierover een film te maken. Langer nadenkend besefte ik, dat ik twaalf jaar was op dat moment. Mijn vrienden en ik  beginnen het te vergeten. Nú al. Je hoort erover, vindt het afschuwelijk, maar je pakt het leven weer op.’

Over haar emoties tijdens de opnames zegt zij: ‘dat regisseur Eric haar voorhield dat de emotie door je hele lichaam moet lopen, tot elk bot en iedere cel bereikt is, vóór je iets met je gezicht laat zien. Zo ontstond er een situatie waarin ik aanvoelde dat Kaja moest huilen. Ik merkte dat ik de laatste dagen op de set minder huilde  dan de eerste. Ik voelde me uitgewrongen.’

Auschwitz overlevende Eli Wiesel zegt over het filmen van het onvoorstelbare: ‘Hoe vertel jij het verhaal dat niet verteld kan worden, maar verteld moet worden?’

 

  • De intense cameravoering brengt de chaos en paniek akelig dichtbij.
    VPRO Cinema
  • Andrea Berntzen speelt angstaanjagend goed.
    de Volkskrant
  • Ook al vind je de film verwerpelijk, de discussie erover maakt \'m de moeite waard.
    Trouw
  • A visceral, brutal, yet heartfelt and earnest movie.
    The Guardian
  • De film ontbeert een visie. Het riekt naar pure exploitatie.
    AD
  • Helpt de discussie over geweld, wapenbezit en rechts-extremistisch terrorisme niet vooruit.
    NRC
aan het zoeken...