Filmcollege door Jan Salden • Bellissimo

De komende tijd neemt Jan Salden je mee in de wereld van de Italiaanse Film. Volg deze 6 filmcolleges en je hebt een beter beeld van de Italiaanse film en je weet waarom het een filmland blijft om rekening mee te houden.

Filmcollege 1: Het begin en het Neo-Realisme - 24 mei

De Italiaanse film begon voortvarend (we noemden CABIRIA al) maar onder het fascistisch bewind stortte de Italiaanse film toch behoorlijk in. De films waren of te duidelijk propagandistisch of te gemakkelijk amusement. Maar in de jaren '40 veranderde dit toen er in Italië een nieuwe stroming opkwam, het Neo-Realisme. Opeens bleek film niet meer een route naar escapisme, maar werd film een spiegel van de realiteit: rauw, hard en pijnlijk. Films werden niet langer alleen in de studio gedraaid, maar de straat werd de locatie. De held werd een arbeider, een rijstplanter of een plakkaatplakker. Het realisme was niet meer tegen te houden in de film.

Lees meer

Filmcollege 2: De grote 3. Plus 1 - 31 mei

In de jaren '60 ontstond de grote bloeiperiode van de Italiaanse film en ten dele kwam dat door de grote drie, te weten Pier Paolo Passolini, Michelangelo Antonioni en Federico Felini. De drie waren totaal verschillend van elkaar maar ze maakten - en daarin vonden ze elkaar - zodanig eigenzinnige en unieke films dat het niet uitmaakte dat je hun films niet kon inhaken in een genre of een stroming. En eigenlijk hoort er ook een vierde bij, te weten Luchino Visconti, die in de jaren '60 met zijn meesterwerk IL GATTOPARDO kwam.

Lees meer

Filmcollege 3: De commerciële golf - 7 juni

Dat de jaren '60 een gouden periode werden voor de Italiaanse film bleek ook uit een ander aspect. Niet alleen de art-housefilms of de geëngageerde Neo-Realistische films rolden uit de studio, Italië ging zich ook nog eens werpen op de genre-films. Er kwamen horrorfilms, keiharde giallio’s, maar zelfs het meest Amerikaanse genre van allemaal, de western, werd door de Italianen zoals Sergio Leone, Sergio Corbucci en Sergio Sollima naar hun hand gezet. De spaghetti-western was een feit.

Lees meer

Filmcollege 4: Visies op het Communisme : Bernardo Bertolucci en Ettore Scola - 14 juni

De Italiaanse samenleving werd enerzijds bepaald door de kerk, anderzijds door het communisme. Veel Italiaanse filmmakers waren communistisch. Zo ook Bernardo Bertolucci en Ettore Scola. Beiden zouden de jaren '70 en '80 van de Italiaanse cinema bepalen. Ze waren allebei overtuigd communist maar ieder kozen ze een eigen weg om dit gedachtegoed op het celluloid vast te leggen.

Lees meer

Filmcollege 5: De vrouwen - 21 juni

Natuurlijk werd de Italiaanse cinema ook bepaald door vrouwen. Wie kent niet namen als Sophia Loren, Gina Lollobrigida, Monica Belluci en Claudia Cardinale? Namen die, als je ze van je tong laat rollen (doe het maar eens hardop en langzaam), een belofte van zinderende sensualiteit lijken te behelzen. Maar dan was er ook nog iemand als Monica Vitti, de muze van Antonioni, die door de intellectueleren onder onze kijkers omarmd werd. Naast de in het oog springende actrices zijn er ook nog de vrouwelijke regisseurs en ook die komen hier aan bod. Asia Argento, Liliane Caviani, Alice Rohwachter en Emma Dante zullen de revue passeren.

Lees meer

Filmcollege 6: De Italiaanse film nu - 28 juni

In de laatste bijeenkomst onderzoeken we waar de Italiaanse film nu (lees vanaf rond 2000) staat. Het is een aftastende zoektocht want het valt moeilijk lijnen te trekken. Is er sprake van een hoge mate van individualiteit of zijn er toch overkoepelende thema’s of vormkenmerken? Reageert de Italiaanse film op de tijdgeest of distantieert deze zich hier juist van? Vragen, vragen, vragen, ...

Lees meer
aan het zoeken...